BLOG GARDDIO BETHAN GWANAS


Coginio efo blodau

Cyn mynd at y blodau, wele’r effaith gafodd pigiad y wenynen fach yna ar fy ffer i erbyn nos. Erbyn 5 y bore roedd o’n fwy ac yn goch ac wedi chwyddo hyd at hanner ffordd i fyny nghoes i! Ond mae’n debyg bod y ffer yn le drwg i gael pigiad – ac roedd y ‘colyn’ wedi bod yno’n hir iawn yn pwmpio’r gwenwyn i mewn i mi – a nes i ei dynnu efo bys a bawd – dyh! Y peth anghywir i’w wneud – fflicio fo allan efo’ch gewin neu rywbeth tebyg sydd ei angen. Ges i Piriton yn lle Piriteze ac mi wellodd yn arw yn o handi. Ond dwi fod yn ofalus y tro nesa gai mhigo … ond gan nad oes gen i alergedd at ddim byd arall na chlefyd y gwair na dim byd arall, go brin mod i’n un o’r bobl anlwcus sy’n mynd mewn i sioc yr ail dro. Ond rhowch o fel hyn – dwi’n gwisgo’r gêr i gyd bob tro dwi’n mynd ar gyfyl y cychod rwan! O’n i wedi mynd braidd yn ‘cocky’ toeddwn. Parch at bwer y gwenyn, dyna ydi o!

Iawn, coginio efo blodau:

Dwi wedi gwirioni efo llyfrau, a dwi’n gwirioni pan fydda i’n cyfarfod pobl sy’n gwirioni’r un fath, felly dyna pam ddechreuodd criw bychan ohonon ni gyfarfod bob rhyw ddeufis i drafod y llyfrau roedden ni wedi eu darllen. Un llyfr Cymraeg ac un Saesneg fel arfer, a chyfarfod yn nhai ein gilydd – a dod a rhyw bethau bach i’w cnoi a’u hyfed yr un pryd. Bwyd a llyfrau – be gewch chi chi well?

Felly roedden ni’n GORFOD trafod nofel am fwyd doedden?  ‘Blasu’ gan Manon Steffan Ros oedd y nofel honno, a wir i chi, mae hi’n chwip o nofel. Dydan ni fel criw ddim wastad yn cytuno, ond roedd y farn yn unfrydol y tro yma. Clincar!

Ym Mallwyd roedden ni’n cyfarfod y tro yma, sydd ddim yn bell o gartref Manon ym Mhennal, ger Machynlleth. Felly mi wnes i gysylltu efo hi’n gofyn fyddai ganddi awydd dod draw i gael sgwrs efo ni. Oedd, tad. Mi wnaethon ni hefyd benderfynu y byddai pob un ohonon ni ( hyd yn oed yr un sydd ddim yn wych am goginio – medde hi) yn gwneud un o’r risetiau sydd ar ddechrau pob pennod.

Y bisgedi Lafant a Dant y Llew dynnodd fy sylw i, felly fues i’n brysur yn hel blodau lafant o’r ardd –ond drapia – pan dach chi isio gweld Dant y Llew, does ’na’m golwg ohonyn nhw! Roedd fy chwynnu yn ystod y gwanwyn wedi bod yn rhy drwyadl – dim ond dau flodyn oedd gen i! Bu’n rhaid i mi fynd ar y beic ar hyd y ffyrdd cefn i chwilio, a ges i ddau arall. Byddai’n rhaid i hynny wneud y tro. Wedyn roedd angen dwr rhosod – a doedd gen i’m amser i fynd i chwilio am beth yn dre, felly es i ar y we i weld os oedd modd ei wneud fy hun – oedd! Felly dyma hel petalau rhai o fy hen rosod hen ffasiwn ( y rhai sydd ag arogl cryf arnyn nhw), eu rhoi mewn cwpan a thywallt dwr berwedig drostyn nhw. Erbyn i’r dwr oeri, roedd gen i ddwr oedd yn arogli’n fendigedig. Mi ges i hwyl garw’n gneud y bisgedi yma, a’r pleser rhyfedda o ddefnyddio blodau o fy ngardd fy hun i’w gwneud nhw.Tydi’r lliwiau’n hyfryd? A rhaid i mi ddeud, roedden nhw’n flasus hefyd – mae’r blas lafant yn berffaith efo paned o de – Earl Grey yn enwedig. Ydi, mae’r riset yn y llun yma – ond swn i’n prynu’r llyfr taswn i’n chi. Mae’r hufen ia yn arallfydol!

A dyma luniau o’r criw ( a Manon) yn mwynhau’r sglaffio a’r sgwrsio. A rhai o’r pethau eraill fuon ni’n eu bwyta a’u trafod a’u mwynhau! Pwdin barlys Leisa ydi hwnna – nid at ddant pawb ond nes i fwynhau yn arw – dyna be ges i i frecwast y bore wedyn! a chacen sinsir nefolaidd Delyth.

Roedd Manon wrth ei bodd bod y noson wedi troi i mewn i rywbeth a fyddai’n ffitio’n berffaith i mewn i’r nofel ei hun: “merched, a bwyd, yn chwerthin dros jôcs gwirion a difrifoli dros bethau dwys.”

Lwcus ei bod ni wedi cael chydig o waith cerdded cyn dechrau bwyta, neu mi fydden ni gyd wedi byrstio. Dach chi’n gweld, gan ein bod ni yng Nghwm Dugoed, roedd o’n gyfle da i weld llefydd pwysig yn hanes Gwylliaid Cochion Mawddwy. Gawson ni’n harwain o gwmpas gan Huw Jones, Henllys: drwy gors a thros ffens i gychwyn ( dyma’r ffens)

at fryn siap pwdin Dolig o’r enw Collfryn, lle crogwyd 80 o Wylliaid Cochion Mawddwy oddi ar ganghennau’r coed derw. Mae’n le rhyfedd a hudol a does dim angen dychymyg arbennig i fedru gweld a chlywed yr hyn ddigwyddodd yno noswyl Nadolig 1554. Ymlaen a ni wedyn i weld Llidiart y Barwn, lle cafodd y Barwn Owen ei ladd ddeng mis yn ddiweddarach. Doedd hwn ddim mor hudol a bod yn onest: postyn oedd yn sicr ddim yno yn 1555, a giât haearn wedi rhydu. Ac roedd y gwybed yn ei gwneud hi’n anodd i ganolbwyntio ar Huw yn rhoi’r hanes am y saethau’n pledu’r Barwn a brodyr John Goch yn golchi eu dwylo yn ei waed o. Ond difyr tu hwnt er hynny!

Taith i gyd-fynd â ‘Mab y Cychwr’, Haf Llewelyn fydd nesa, chwip o nofel ddifyr arall, ac rydan ni am drafod ‘Fifty Shades of Grey’ hefyd, i weld be ydi’r holl ffys. Ond twt, mae ’na lyfrau ‘rhywiol’ ar gael yn Gymraeg ers blynyddoedd … ‘Amdani!’ – bargen am £5.95 a ‘Gwrach y Gwyllt’ wrth gwrs … ond dydi’r rheiny ddim yn ryw I GYD rhaid cyfadde. Ond mae na ffasiwn beth â gormod o bwdin!

About these ads

Gadael Sylw so far
Rhowch sylw



Gadael Ymateb

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Newid )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Newid )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Newid )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Newid )

Connecting to %s



Dilyn

Derbyn pob cofnod newydd yn syth i'ch Blwch Derbyn

%d bloggers like this: